Czym przejawia się nienamacalne, niematerialne dziedzictwo kulturowe? 

Za konwencją UNESCO, dziedzictwo niematerialne to zwyczaje, przekaz ustny, wiedza i umiejętności oraz związane z nimi przedmioty i przestrzeń kulturowa, które są uznane za część własnego dziedzictwa przez daną wspólnotę, grupę lub jednostki. 

W gdańskim kontekście, zespół badawczy na czele z koordynatorką merytoryczną, antropolożkę sztuki, dr hab. Ewą Klekot, poszukuje odpowiedzi na to pytanie w ramach projektu badawczego Niematerialne Dziedzictwo Kulturowe Gdańska, organizowanego przez Instytut Kultury Miejskiej w ramach dotacji celowej ze środków Miasta Gdańska. 

Prace badawcze, trwające od maja 2024 r., obejmują analizę literatury, danych historycznych i miejskich programów dotacyjnych, obserwacje (w tym obserwacje uczestniczące) w wytypowanych lokalizacjach związanych z tradycjami i praktykami kulturowymi, oraz wywiady eksperckie. 

Zwieńczeniem projektu będzie opublikowany raport, uwzględniający część analityczną oraz rekomendacje dotyczące ochrony i popularyzacji niematerialnego dziedzictwa kulturowego w Gdańsku. 

Premiera i publikacja raportu końcowego w pierwszej połowie 2026 r.

Zdjęcie na miniaturce, autorstwa dr Aleksandry Paprot-Wielopolskiej, pochodzi z obserwacji terenowych w ramach projektu.